Animal Liberation Vs Human Cruelty

Whatever happens and no matter how far we take it with animal liberation activism, we should always remember that human species (like every other species on Earth) is still an important part of the whole and also the species to which we belong. Let's not make our sensitivity for non-human animals become only an outlet of our disguised hatred towards humans. I see many people who go down the path of activism neglecting their fellow man and this is not something I could ever support. I know that we humans are the ones to blame for a lot of fucked up stuff on this planet (basically its very destruction), but if we turn against ourselves then we're no different than any other extremist who devalues Life as it is. Our aim is to change things... educate, reinstate, escalate...

In other words, please don't end up like these guys below :)

Ό,τι κι αν κάνουμε και όσο μακριά και αν πάμε με τον ακτιβισμό υπέρ της απελευθέρωσης των ζώων, θα πρέπει πάντα να θυμόμαστε ότι το ανθρώπινο είδος (όπως και κάθε άλλο είδος πάνω στη Γη) είναι ένα σημαντικό μέρος του όλου που χρειάζεται κατανόηση, φροντίδα και υποστήριξη. Ας μην κάνουμε την ευαισθησία μας προς τα μη-ανθρώπινα ζώα απλά μια αλληγορία του μίσους μας προς τους ανθρώπους.  Βλέπω πολλούς που ακολουθούν το μονοπάτι του ακτιβισμού να αγνοούν το διπλανό τους άνθρωπο - και αυτό είναι κάτι που δεν θα μπορούσα να υποστηρίξω με τίποτα. Ξέρω ότι εμείς οι άνθρωποι φταίμε για πολλά από τα άσχημα που συμβαίνουν στον πλανήτη (ουσιαστικά για την καταστροφή του), αλλά αν στραφούμε ενάντια στους εαυτούς μας τότε δεν είμαστε διαφορετικοί από τον οποιονδήποτε εξτρεμιστή που υποτιμά την ίδια την αξία της ζωής.

Sometimes it's all you CAN do

Sometimes mokey wrenching (= to disrupt, sabotage) is all you can do to keep your serentity in this fucked up system and get back to the fuckers who try to steal everything from everyone. It is just something that SHOULD be done if you think things out there suck and you have no power to change them.... Greenpeace, Sea Shepherd, Earth Liberation Front, ALF... all these groups monkey wrench and we should too bring it in our personal action EVERYWHERE. I'm not going to tell anyone how, but the possibilities are really endless. Otherwise, we can just bow our heads and accept what they have in store for us.

If I go down, at least I want to go down knowing that I gave them hell.

------------------------------------------

Κάποιες φορές, αυτό που στα αγγλικά ονομάζεται monkey wrenching (δηλαδή να κάνεις σαμποτάζ, να παρακωλύεις μια διαδικασία κλπ) είναι το μόνο που μπορούμε να κάνουμε για να διατηρήσουμε τη λογική μας και να πάρουμε λίγη εκδίκηση από αυτούς που θέλουν να μας κλέβουν τα πάντα. Είναι κάτι που ΠΡΕΠΕΙ να γίνει από όποιον πιστεύει ότι τα πράγματα δεν πάνε καθόλου καλά κι ότι δεν έχει τη δύναμη να τα αλλάξει. Οργανισμοί όπως η Greenpeace, το Sea Shepherd, το Earth Liberation Front, το ALF κλπ, χρησιμοποιούν το monkey wrenching και θα πρέπει κι εμείς να κάνουμε το ίδιο στις προσωπικές μας ζωές. Δεν μπορώ να πω εγώ σε κανέναν το πώς, αλλά οι ευκαιρίες είναι πραγματικά ατελείωτες. Διαφορετικά, μπορούμε απλά να σκύψουμε το κεφάλι και να δεχτούμε χωρίς άρνηση αυτά που μας δίνουν.

Αγανακτισμένοι in Athens

Προχθές το βράδυ γυρνώντας απ'την πρόβα, είδα κι εγώ από κοντά τους "αγανακτισμένους" που έχουν γίνει μεγάλο θέμα αυτές τις μέρες. Βασικά δεν ήταν καν σκόπιμο, απλά έτυχε να περάσω απ'το Σύνταγμα για να πάω σπίτι. Το πρώτο που είδα πλησιάζοντας την πλατεία ήταν το πλήθος από πεταμένα, άδεια κουτάκια μπύρας και ένας τύπος που κατούραγε μέσα στο stand εφημερίδων της Lifo, ακριβώς στα δεξιά της Βουλής. Η κοπέλα του περίμενε καρτερικά και του "κράταγε τσίλιες" που λένε. Ωραία πράγματα θα δούμε εδώ, σκέφτηκα. Πιο κάτω σταθήκαμε λίγο με τα παιδιά που ήμουν μαζί και είπαμε να κάτσουμε να τσεκάρουμε λίγο την κατάσταση, αφού υπήρχε πάρα πολύς κόσμος και θέλαμε να καταλάβουμε κι εμείς περί τίνος πρόκειται αυτή η κινητοποίηση. Κι εμείς νοιαζόμαστε. Είχαμε φυσικά ακούσει πολλά, αλλά ποτέ δεν ξέρεις μέχρι να έχεις τη δική σου εμπειρία.

Αυτό που είδα προσωπικά ήταν ότι πολύς κόσμος τα'χε πιει, και πιο πολύ καμάκι και χαβαλέ έκανε παρά διαμαρτύρονταν για τα προβλήματα του λαού. Στα σκαλιά του Συντάγματος εκείνη την ώρα έπαιζε κι ένας καβγάς, από τον οποίο μια μεθυσμένη κοπέλα βγήκε γκαρίζοντας "αϊ στο διάολο που θα με πεις φακλάνα" σε κάποιον που σίγουρα δεν την άκουσε. Κάποιοι άλλοι φώναζαν για... γενική συνέλευση και τελικά έφευγαν μόνοι τους ή με άλλους 2-3 (ωραία "γενική" συνέλευση), άλλοι φώναζαν τα κλασικά συνθήματα και φυσικά έπαιζαν και μερικά σκυλιά στη φάση.  Ο χώρος όλος βρώμαγε μπύρα και ας πούμε ότι οι 8 στους 10 κάπνιζαν τα στριφτά τους... Υπέροχα. Αυτό πάει να πει επανάσταση. 'Η μάλλον καλή η επανάσταση, αλλά θέλει και λίγο καύσιμο βρε παιδάκι μου.

Δεν θέλω να γίνομαι υπερβολικά σαρκαστικός ή να ισοπεδώνω τα πάντα, αλλά εγώ έτσι τα είδα τα πράγματα εκείνο το ωραίο, γεμάτο υγρασία βράδυ. Δεν ξέρω τι γίνεται το πρωί στο Σύνταγμα και έχω σεβασμό για τον κόσμο που συμμετέχει, αλλά εκείνο το βράδυ τα πραγματα ήταν πολύ χαλαρά. Επίσης, δεν είμαι ψυχολόγος αλλά στα βλέμματα των περισσότερων που είδα εκεί δεν είδα και καμιά φωτιά να καίει για τα προβλήματα του τόπου μας. Οι πιο πολλοί ήταν εκεί, νομίζω, "για τη φάση" και επειδή ρε παιδάκι μου όλος ο κόσμος κατεβαίνει Σύνταγμα αυτές τις μέρες. Πάντως αν θες απλά να πιεις τη μπύρα σου είναι σίγουρα πιο οικονομικό απ΄το μπαρ και έχει περισσότερο... θέμα (ξέρεις εσύ).